در حمل و نقل محموله های سنگین واقعی بزرگراه ها، تمام سیلندرهای هیدرولیک یک تریلر صاف با محور هیدرولیک به سه یا چهار گروه تقسیم می شوند تا از پایداری جانبی و طولی مجموعه وسیله نقلیه اطمینان حاصل شود. از اتصال سیلندرهای هیدرولیک تعلیق فقط به یک یا دو مدار باید اجتناب شود. هنگامی که سیلندرهای سیستم تعلیق به یک یا دو مدار متصل می شوند، عواملی مانند شیب های طولی و عرضی جاده، و همچنین ناهماهنگی بین مرکز ثقل تجهیزات و مرکز هندسی تکیه گاه هیدرولیک خودرو، می توانند لحظات واژگونی بر روی تریلر تخت محور هیدرولیک ایجاد کنند که به طور بالقوه باعث می شود وسیله نقلیه به سمت سینه برگردانده شود.
1. پایداری پرتو اصلی تریلر تخت تخت هیدرولیک
برای جلوگیری از بارهای بیش از حد بر روی هر سیستم تعلیق منفرد یا چند سیستم تعلیق، بار بار اعمال شده بر روی بستر تریلر تا حد امکان به طور یکنواخت در تمام سیستم تعلیق توزیع می شود. رایج‌ترین روش گروه‌بندی سه نقطه در استفاده واقعی در اینجا به عنوان مثال در نظر گرفته شده است.
تحلیل تغییر شکل تیرهای طولی اصلی شاسی اساساً بر اساس اصول مکانیک نظری و مکانیک مواد است. هنگام تجزیه و تحلیل تنش ها بر روی تیرهای طولی اصلی، تیرها هم تحت بارهای متمرکز و هم بارهای توزیع شده یکنواخت قرار می گیرند. در مکانیک مواد، چهار سناریو تحلیل برای تغییر شکل تیر تحت این بارها پیشنهاد شده است:
بار متمرکز بین دو سر ثابت تیر اعمال می شود.
بار توزیع شده یکنواخت بین دو سر ثابت تیر اعمال می شود.
بار متمرکز بر بازوی تیر کشیده فراتر از دو انتهای ثابت اعمال می شود.
بار توزیع شده یکنواخت بر روی بازوی تیر کشیده فراتر از دو انتهای ثابت اعمال می شود.
نیروها و شرایط بارگذاری مختلف تأثیرات متفاوتی بر تغییر شکل تیر اصلی دارند. شکل زیر این چهار شرایط بار را در مکانیک مواد نشان می دهد:
2. پایداری سیستم هیدرولیک
تریلر تخت اکسل هیدرولیک یک وسیله نقلیه مبتنی بر-محور، لاستیک- با چند حالت فرمان است. اگر از تعلیق های فنری معمولی استفاده می شد، بارگذاری ناهموار و فشار بیش از حد روی تعلیق های فردی ایجاد می شد. بنابراین، کل خودرو مجهز به سیستم تعلیق هیدرولیک است. شکل زیر ساختار یک سیستم تعلیق هیدرولیک را نشان می دهد.
این وسیله نقلیه از طریق امتداد و جمع شدن هر سیلندر هیدرولیک تعلیق و چرخش نسبی محورها حول تیرهای یکسان کننده با سطوح ناهموار جاده سازگار می شود و سکوی بار را نسبتاً تراز و در ارتفاع یکنواخت نگه می دارد.
سیستم تعلیق هیدرولیک به دو دسته سیستم تعلیق فعال و سیستم تعلیق غیرفعال طبقه بندی می شود. سیستم تعلیق فعال از قاب تعلیق، سیلندر هیدرولیک، پرتو اکولایزر، شاسی، چرخ ها و مکانیزم محرک تشکیل شده است. سیستم تعلیق غیرفعال مکانیزم محرکی ندارد. برخی از آنها مجهز به ترمز هستند، در حالی که برخی دیگر به طور کامل به عنوان سیستم تعلیق زیر عمل می کنند.
نمودار ساختاری سیستم تعلیق هیدرولیک: 1. قاب تعلیق 2. سیلندر هیدرولیک 3. پیستون 4. تیر اکولایزر 5. چرخ 6. محور
وضعیت تماس خودرو در سطح جاده ناهموار
سیستم تعلیق هیدرولیک دارای ویژگی های زیر است:
حتی زمانی که وسیله نقلیه از روی سطوح ناهموار جاده عبور می کند، زیرا سیلندرهای هیدرولیک هر سیستم تعلیق در همان نقطه پشتیبانی بین محورها و سکوی بار به هم متصل می شوند، سیلندرهای تعلیق به طور خودکار ارتفاع بالابر هر چرخ را تنظیم می کنند در حالی که فشار داخلی یکسان را حفظ می کنند. این امر توزیع یکنواخت نیرو را در بین تمام چرخ‌های محور تضمین می‌کند و به سکوی بار اجازه می‌دهد تا بار توزیع شده یکنواخت را در همان صفحه حمل کند. این کار فشار یکنواخت بر روی محموله را در حین حمل و نقل به حداکثر می رساند و از پیچش یا تغییر شکل ناشی از جاده های ناهموار جلوگیری می کند.
این ویژگی تعلیق هیدرولیک تضمین می‌کند که فشار زمین همه چرخ‌ها در یک نقطه پشتیبانی برابر است و بر معایب سیستم تعلیق صلب غلبه می‌کند، جایی که زمین ناهموار می‌تواند باعث فشار نابرابر چرخ‌ها، بار بیش از حد بر روی تایرها و فشار موضعی روی شاسی شود. این نه تنها ایمنی محموله حمل شده را بهبود می بخشد، بلکه از آسیب تصادفی به شاسی و لاستیک ها نیز جلوگیری می کند.
سیلندرهای پشتیبانی یک تریلر تخت هیدرولیک از طریق خطوط لوله و شیلنگ های هیدرولیک به هم متصل شده و از طریق شیرهای توپی گروه بندی می شوند. بسته به وزن بار، مرکز ثقل، و شرایط جاده، ناحیه بار تریلر را می توان به صورت سه-نقطه یا چهار{2}}نقطه پشتیبانی ترتیب داد (همچنین برای وسایل نقلیه ترکیبی قابل استفاده است). هدف اطمینان از توزیع یکنواخت بار محور و حفظ عملکرد ایمن و قابل اعتماد در جاده‌های ناهموار، جلوگیری از اضافه بار چرخ یا بلند کردن سیستم تعلیق است.
تریلر تخت اکسل هیدرولیک وزن را از طریق سیلندرهای هیدرولیک خود حمل می کند. در هر نقطه پشتیبانی (معمولاً با استفاده از سه-پشتیبانی)، تعلیق های هیدرولیک به صورت سری متصل می شوند. هنگامی که خودرو از روی سطوح ناهموار عبور می کند، اگر یک سیستم تعلیق بار بیش از حد را تجربه کند، روغن هیدرولیک موجود در سیلندر فشرده به سیلندرهای دیگر جریان می یابد و فشار را متعادل می کند. با توجه به این اصل که فشار در مدار بسته یکنواخت است، همه سیستم‌های تعلیق در یک گروه تقریباً فشار یکسانی را حفظ می‌کنند و از بار لاستیک یکنواخت اطمینان می‌دهند و بستر تریلر را نسبتاً صاف نگه می‌دارند، در حالی که نوسان ناشی از بی‌نظمی جاده را کاهش می‌دهند.
هر محور یک تریلر تخت هیدرولیک دارای یک سیستم تعلیق هیدرولیک مستقل است. محورها را می توان به صورت سری از طریق سوپاپ ها متصل کرد. پس از اتصال، فشار بالابر در مدار هیدرولیک برابر است، و سیستم تعلیق برای حفظ همان ارتفاع در مدار تنظیم می‌شود. با توجه به ساختار هیدرولیک و تنظیمات شیر، سیستم تعلیق را می توان به یک یا چند مدار بسته گروه بندی کرد. یک مدار بسته منفرد مربوط به پشتیبانی تک-نقطه ای است. دو مدار بسته مربوط به دو-پشتیبانی نقطه است. به طور مشابه، همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است، می‌توان آنها را به‌عنوان پشتیبانی سه-نقطه‌ای، چهار-نقطه‌ای یا چند{9}}پیکربندی کرد:
همانطور که در شکل سمت چپ نشان داده شده است، زمانی که سیستم تعلیق خودرو تنظیم شده استتک-نقطهیاپشتیبانی از دو{0}نقطه، قرار دادن محموله روی وسیله نقلیه می تواند به راحتی باعث واژگونی آن شود و منجر به تصادف شود. بنابراین هنگام حمل بار با تریلر تخت حداقل باید از آن استفاده کردسه-نقطهیاپشتیبانی چهار-نقطهبرای اطمینان از اجرای ایمن و روان عملیات حمل و نقل.
